Παρασκευή, 18 Αυγούστου 2017

πόδες πάντες ἄωροι


μέσσῳ δ᾿ ἐν σκοπέλῳ ἔστι σπέος ἠεροειδές,
πρὸς ζόφον εἰς Ἔρεβος τετραμμένον, ᾗ περ ἂν ὑμεῖς
νῆα παρὰ γλαφυρὴν ἰθύνετε, φαίδιμ᾿ Ὀδυσσεῦ.
οὐδέ κεν ἐκ νηὸς γλαφυρῆς αἰζήιος ἀνὴρ
τόξῳ ὀιστεύσας κοῖλον σπέος εἰσαφίκοιτο.
ἔνθα δ᾿ ἐνὶ Σκύλλη ναίει δεινὸν λελακυῖα.
τῆς ἦ τοι φωνὴ μὲν ὅση σκύλακος νεογιλῆς
γίγνεται, αὐτὴ δ᾿ αὖτε πέλωρ κακόν: οὐδέ κέ τίς μιν
γηθήσειεν ἰδών, οὐδ᾿ εἰ θεὸς ἀντιάσειεν.
τῆς ἦ τοι πόδες εἰσὶ δυώδεκα πάντες ἄωροι,
ἓξ δέ τέ οἱ δειραὶ περιμήκεες, ἐν δὲ ἑκάστῃ
σμερδαλέη κεφαλή, ἐν δὲ τρίστοιχοι ὀδόντες
πυκνοὶ καὶ θαμέες, πλεῖοι μέλανος θανάτοιο.
μέσση μέν τε κατὰ σπείους κοίλοιο δέδυκεν,
ἔξω δ᾿ ἐξίσχει κεφαλὰς δεινοῖο βερέθρου,
αὐτοῦ δ᾿ ἰχθυάᾳ, σκόπελον περιμαιμώωσα,
δελφῖνάς τε κύνας τε, καὶ εἴ ποθι μεῖζον ἕλῃσι
κῆτος, ἃ μυρία βόσκει ἀγάστονος Ἀμφιτρίτη.

*


Στη μέση εκεί του θαλασσόβραχου, στραμμένη στο σκοτάδι,
στα δυσμικά, μια μαύρη ανοίγεται σπηλιά᾿ και σεις εκείθε
θα προσδιαβείτε λέω με τ' άρμενο, περίλαμπρε Οδυσσέα.
Να ρίξει κι ένας χεροδύναμος θνητός με το δοξάρι
κάτωθε, απ' τ' άρμενο, δε δύνεται να φτάσει στην κουφάλα
του σπήλιου. Μέσα η Σκύλλα κάθεται κι άγρια αλιχτάει᾿ κι αν είναι
σαν κουταβιού μικρού, νιογέννητου το γαύγισμά της, όμως
ατή της άγριο είναι παράλλαμα᾿ θωρώντας τη μπροστά του
κανείς δε θα 'νιώθε αναγάλλιαση, κι αθάνατος αν ήταν.
Έχει μαθές ποδάρια δώδεκα, μισερωμένα, κι έξι
λαιμούς ψηλούς, κι από 'να υψώνεται στις άκρες τους κεφάλι
τρομαχτικό, που ανοιεί το στόμα του με τρεις αράδες δόντια
πυκνά, σφιχτοδεμένα, θάνατο που ξεχειλίζουν μαύρο.
Με το μισό κορμί της κρύβεται στο βαθουλό το σπήλιο,
κι απ' τα φριχτά του βάθη βγάζοντας τις κεφαλές της όξω
ψαρεύει αυτού, στο βράχο ολόγυρα γυρεύοντας δελφίνια,
σκυλόψαρα, για κι αν τρανότερο θεριόψαρο τσακώσει,
από τα μύρια που η βαριόμουγκρη θεά Αμφιτρίτη βόσκει.



*


Μηδέ πιδέξιος τοξευτής μέσ' από το καράβι
ρίχνοντας τη σαγίτα του δε θα ΄φτανε στο σπήλιο.
Κει μέσα η Σκύλλα κατοικεί και φοβερά γαυγίζει·
έχει φωνούλα σκυλακιού νιογέννητου, κι ωστόσο
είναι κακότροπο θεριό, κι ούτε θνητός κανένας,
κι ούτε θεός θα χαίρονταν θωρώντας το αντικρύ του.
Έχει και πόδια δώδεκα, που ξέκρεμα είναι όλα,
κι έξι θεόμακρους λαιμούς, και στον καθένα απάνω
κεφάλι στέκει τρομερό με τρεις αράδες δόντια,
πυκνά και σφιχτοκάρφωτα και θάνατο γεμάτα.
Μες στο βαθύ το σπήλιο της ως τα μισά χωμένη,
από το μαύρο βάραθρο τ΄ άγρια κεφάλια βγάζει,
κι εκεί ψαρεύει, ψάχνοντας ολόγυρα στο βράχο,
δελφίνια και σκυλόψαρα κι άλλα θαλασσαγρίμια,
που μύρια η κυματόβροντη τα βόσκει η Αμφιτρίτη.
Ναύτης δεν το παινέθηκε πως ξέφυγε με πλοίο
από κει πέρα απείραγος· με κάθε της κεφάλι
αρπάει απ' το μαυρόπλωρο καράβι κι έναν άντρα.



Οδύσσεια, κείμενο μεν, παράφραση, αλλά και μετάφραση και δη και Αργύρη Εφταλιώτη, εκ της ραψωδίας μ 83-97.

Δευτέρα, 14 Αυγούστου 2017

«Οι Σύροι άκουγαν “Ρουμ” και έκλαιγαν»


«Ηταν δύσκολο να αντιληφθώ τι έβλεπαν σε μένα άνθρωποι που δεν είχαν ακούσει τίποτα για τον Παρθενώνα και τον Χρυσό Αιώνα του Περικλέους. Τι αντιπροσώπευε γι’ αυτούς εκείνο το “Ρουμ” (Ρωμιός, Ρωμιά), που όταν το άκουγαν με έβλεπαν με θαυμασμό, με αγάπη, με δάκρυα στα μάτια».

«Μια παραδοσιακή κοινωνία, προτουριστική και προκαταναλωτική, που ζούσε ακόμα με τα παραμύθια των γιαγιάδων από γενιά σε γενιά. Μου έδειχναν στην έρημο πηγάδια και δεξαμενές της εποχής του Ιουστινιανού και άπλωναν με ευγνωμοσύνη τα χέρια, λέγοντας “Ρουμ!”, σαν να τα είχε κατασκευάσει κάποιος δικός μου. Δρόμοι, γέφυρες, υδραγωγεία, καστρομονάστηρα που ελέγχουν μέχρι σήμερα τα ορεινά περάσματα, πύλες, αγορές, ολόκληρες πόλεις, όλα ήταν καμωμένα από τους Ρουμ. Χρειάστηκε να αναθεωρήσω πολλά για να αποδεχτώ ποιοι είμαστε οι “εμείς” και τι ήμουν εγώ για εκείνους που δεν ήξερα εγώ για μένα».

Η Μαριάννα Κορομηλά στο Λεβάντε!


Νίκος Βατόπουλος (απ' εδωδά ειλημμένο, Καθημερινή, 22.06.2017).

Πέμπτη, 10 Αυγούστου 2017

στο μουσειο


στο μουσειο
ριχνω ματιες στη συλλογη
διαβαζω τις περιγραφες
κατω απο τα εργα
μηπως και καποιο αποκτησει ενδιαφερον

φωτογραφιζομαι
διπλα στο ξυλινο γλυπτο
κι υστερα μονος μου
στο φως που προοριζεται για αυτο

ο εξαερισμος ψιθυριζει να φυγω

μην αγγιζετε, μην εισερχεστε, εξοδος κινδυνου

το κοριτσι της γκαρνταρομπας
ζηταει τον αριθμο μου «Σας αρεσε η εκθεση;» Της λεω για εσενα

που, νωριτερα, στον χωρο προβολης
εβαλες ενα πατατακι στο στομα σου
και δεν το μασησες
το αφησες να λιωσει

και μετα βρεθηκαμε στο μπανιο
τυχαια
κι ακουγα το κατουρο σου
κι ακουγα τον λαιμο σου
κι επλυνα τα χερια μου σα να 'ταν τα δικα σου

Το κοριτσι μου δινει τα ρουχα μου
Ειναι σιδερωμενα, ακομη και το σωβρακο.

iacovos camchis (απ' εδωδά,
την 10/05/17 αναρτημένο).

Κυριακή, 6 Αυγούστου 2017

σε ηλεκτρομαγνητικά πεδία


- Τί θα θέλατε για το μέλλον;
Όλια Λαζαρίδου: «Να υπάρξει παρόν».

(Συνέντευξη) *

«Μήδεια2»


Είδα και βίωσα
δίχως να βιώσω
την επιθυμία
και την προαίσθηση της παγίδας
όπως την μαγεία της ένωσης
όταν τέλος τα σώματα συσπώνται.

Κατερίνα Τραγάκη, Ζωή σε ηλεκτρομαγνητικά πεδία. Σημειώσεις (έκδ. Αρμός, Αθήνα 2010, σσ. 67). Το motto εκ του ιδίου (ό.π., σ. 69). 

*


Λέων ο Σγουρός

Ὁ δὲ δὴ Σγουρὸς ἐπὶ τούτοις ἠπορηκὼς καὶ τὸ Ἄργος ὁρῶν ἐχόμενον καὶ τὰς περιοικίδας πόλεις συνειλημμέναις ὡς ἐς ἄντρον λάσιος θὴρ ἢ ὡς ὄφις ἑρπυστὴς ἐς χειὰν συσπειρᾶται τὸν Ἀκροκόρινθον· ὁ δέ ἐστιν ἡ τῆς πάλαι πόλεως Κορίνθου ἀκρόπολις, ἐπ᾿ ἀνάντους ὄρους κειμένη καὶ δυσάλωτος τοῖς προσβάλλουσιν. ἀποκρουσθεὶς τοίνυν τοῦ Ἀκροκορίνθου μαρκέσιος, ἀλλὰ μηδὲ τὴν ἐς τὸ Ναύπλιον πάροδον ῥᾳδίαν θεώμενος διὰ τὴν τῶν ἐρυμάτων ἐχυρότητα καὶ τὴν τῶν ἀπομαχομένων ἰσχυρότητα, χρονοτριβεῖν ἐφ᾿ ἑκατέροις προτίθησιν, ἐς δὲ τὸν Ἀκροκόρινθον καὶ φρούριον ἀντίθετον ἀνίστησιν ᾗ μάλιστα ἐπίμαχος ὁ χῶρος αὐτῷ κατεφαίνετο.

(Διήγησις Χρονική Νικήτα Χωνιάτου, σ. 259).

Τετάρτη, 2 Αυγούστου 2017

εκ του της Εγκυκλοπαιδικής Βάσεως Θησαυρού


το Α. Στοιχείον.
Άδωρος· Indonatus· Senza doni· Sans avoir des présents.
Άδωρος, ου. Ο μη δωρεαίς προσέχων τον νουν.

το Ε. Στοιχείον.
Έχω χρείαν· Indigeo· Aver bisogno· Avoir bésoin.
Χρήζω, ήσω, ηκα. Χρηΐζω, ίσω, ικα.

το Η. Στοιχείον.
Ημέραι της εβδομάδος. Dies septimanae. Giorni della settimana. Jours de la sèmaine.
Πρώτη. Κυριακή, ηλιακή, η του ηλίου.
Δευτέρα. Σεληνιακή, η της Σελήνης.
Τρίτην. Αρεϊκήν, η του Άρεως.
Τετάρτην. Ερμική, η του Ερμού.
Πέμπτη. Διϊκή, η του Διός.
Έκτη. Παρασκευή. Αφροδίσιος, η της Αφροδίτης.
Εβδόμη. Σάββατον. Κρόνιος, η του Κρόνου.

το Ι. Στοιχείον.
Ιατρικόν. Remedium. Remedio. Remêde.
Αλέξημα, ατος. Αξεξητήριον, ου. Αλεξιφάρμακον, ου. Αλκτήριον, ου. Άκεσις, ιος, Άκεσμα, ατος.

το Μ. Στοιχείον.
Μάχη. Pugna. Battaglia. Bataille. Μάχη, ης. Διαμάχη, ης.

το Χ. Στοιχείον.
Χωρίς. Sine. Senza. Zans.

Thesaurus encyclopedicae basis quadrilinguis etc. Ed. castigata
Θησαυρός της Εγκυκλοπαιδικής Βάσεως Τετράγλωσσος (ελληνικής, λατινικής, ιταλικής, γαλλικής) εκ διαφόρων παλαιών τε και νεωτέρων Λεξικών συλλεχθείς παρά Γερασίμου Βλάχου του Κρητός, Καθηγουμένου της Μονής του μεγάλου Γεωργίου Σκαλωτού, Κήρυκος του Ιερού Ευαγγελίου, Μητροπολίτη Φιλαδελφείας εκδοθέντος, παρά τω φιλογενή τυπογράφω Νικολάω τω Γλυκεί τω εξ Ιωαννίνων, Ενετίησιν, αω΄. 1801 Venezia 31 Ottobre 1800.